garstka wspomnień: 19 sierpnia - jak to było z tą fotografią?

jak to się zaczęło?

Hm, mój pierwszy aparat to prezent komunijny - canonik,już nawet nie pamiętam jaki. To z nim powstały moje pierwsze arcydziełka. Byłam z nim wszędzie! Jako mała dziewczyna miała miliony pomysłow. Moimi pierwszymi modelami były miśki i lalki barbie. Czesałam je,ubierałam i ustawiałam tak, jak mi pasowało. Z czasem przeniosłam się na istoty ludzkie. Męczyłam wszyskich dookoła,żeby tylko pozwolili mi na zrobienie zdjęcia. Największą frajdą była obróbka w paincie! Kiedy fotografia stała się dla mnie czymś więcej niż zwykłą frajdą, 'zainwestowałam' w lepszy program,czyli picasa. Po wielkich modłach i błaganiach, uprosiłam mame na coś lepszego i troszkę powazniejszego - canona 1100D. Moje cudeńko znalazło się pod choinką. Przeczytałam chyba wszystkie instrukcje obsługi, wszystkie katalogi o canonach , próbowałam wszystkiego, wszystkich trybów,opcji , robiłam nawet na rawach. Nie było to jakieś niewiadomo co,ale jak cieszyło. Każde moje zdjęcie było dla mnie czymś wspaniałym i jarałam się nim niemożliwie. Starałam się kombinować w obróbce. Jak teraz patrze na niektorych zdjęcia to aż się smieję. Po jakimś czasie przeszedł mi ten zapał i energia. Nie wiem w sumie czemu.. Może dlatego,że brak zachęty. Jak patrzę na niektóre zdjęcia to lekko mnie demotywują,bo myśle sobie ' przecież ja bym w życiu takiego nie zrobiła ' ,a powinno być odwrotnie. Zresztą.. mniejsza o to. Aparat do teraz jest moim nierozłącznym towarzyszem. Lubię sobie czasem pofocić. Sprawia mi to naprawde frajdę. Lubię kombinować, wymyślać jakieś szalone stylizacje. Moimi króliczkami doświadczalnymi są najczęściej moje przyjaciólki i mój chłopak <3 Lubię czasem popstrykać,ale na tym to się kończy. Czasem mam dni,kiedy sobie postanawiam,że biorę się poważnie za fotografię,łapie aparat, podłączam heliosika i cykam,ale to tylko przypływ energii,który mija po dniu. Może kiedyś? Okaże się :)
Macie tutaj pare zdjęc mojego autorstwa :)